Stamboom familie Pleijsier

Historie(s)

» Allemaal zien     «Vorige «1 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 ... 33» Volgende»     » Dia voorstelling

Poort gevangenis Scheveningen

Poort gevangenis Scheveningen, in 1940-1945 hier was toentertijd ook het "Oranje Hotel" in gevestigd.

Uit 2e Gedenkboek van het Oranje Hotel zie:
fragment uit het 2e gedenkboek.

Wim werd vanaf het Staatsspoor te Den Haag met mede gevangenen op 22 januari 1944 naar Duitsland getransporteerd.
Nel Pleijsier kon hem voordat hij naar het station werd gebracht een tas met wat spullen en zijn overall en natuurlijk sigaretten mee geven.
Tijdens de reis kon hij in Gouda nog net een briefkaart naar Nel te sturen.

Tijdens de treinreis naar Duitsland konden diversen gevangenen ontsnappen,
ook Wim kon dat maar zijn broer Carel weigerde.
Wim is toen bij zijn broer gebleven mede omdat Carel niet helemaal labiel was.
Het transport ging naar een werkkamp in Unna-Königsborn in de buurt van Dordtmund.

Bezig...


Uit 2e Gedenkboek van het Oranje Hotel zie:
fragment uit het 2e gedenkboek

Wim werd vanaf het Staatsspoor te Den Haag met mede gevangenen op 22 januari 1944 naar Duitsland getransporteerd. Nel Pleijsier kon hem nog net een tas met wat spullen en zijn overall en natuurlijk sigaretten mee geven voordat hij naar het station werd gebracht. Tijdens de reis kon hij in Gouda nog een briefkaart naar Nel te sturen.

Tijdens de treinreis naar Duitsland konden diversen gevangenen ontsnappen, ook Wim kon dat maar zijn broer Carel weigerde. Wim is toen bij zijn broer gebleven mede omdat Carel niet helemaal labiel was. Het transport ging naar een werkkamp in Unna-Königsborn in de buurt van Dordtmund.

Van het Nederlandse Rode Kruis
afd. Oorlogsnazorg de volgende gegevens:
gegevens aangetroffen over de tewerkstelling van Hendrik Willem Pleijsier in Landkreis Unna, Gemeinde Unna. Hendrik Willem is daar vanaf 1 februari 1945 tot 9 maart 1945 tewerkgesteld in de Bahnmeisterei Unna-Königsborn. In totaal zijn daar 35 Nederlanders tewerkgesteld. 29 daarvan zijn op 1 februari 1945 gearriveerd
.

Wim moest als glazenier het werk doen omdat de Duitsers dachten dat dit zijn beroep was er was n.l een glassnijder in overall aangetroffen. Velen ruiten moeten inzetten op diverse stations omdat Dordtmund en omgeving behoorlijk gebombardeerd werd. Ook veel glas gebroken vertelde hij want enige sabotage moest er zijn vond hij.
Verder moest er gewerkt worden aan het spoor ook daar veel sabotage met b.v. het lossen van seinpalen die gevangenen lieten stuk vallen en werd er vaak gedreigd met de kogel.

De bewaking van het kamp kon Wim vaak omzeilen om ‘s-nachts aardappelen te stelen bij de boeren. Carel Pleijsier kreeg zware infectie aan zijn handen en de Duitsers wilde deze amputeren. Nadat Carel en Wim vertelde dat hij organist was en er over muziek werd gesproken hebben de artsen via een ingewikkelde operatie zijn handen kunnen redden. Hierna werd Carel naar huis gezonden te Den Haag.

Voor Wim was er nu geen reden meer te blijven en vluchtte op een nacht uit het kamp.
Op 6 maart 1945 vertrok hij via de greppels om de honden te vermijden.
Op een avond vroeg hij bij een Duitse boer of hij op de hooizolder mocht slapen.
De boer vond het goed er was nog een vluchteling op de hooizolder. Daar Wim het niet helemaal vertrouwde bleef hij op één kant van de zolder ver van de andere vluchteling.
Die smeekte Wim of hij hem kon helpen zijn wond te verbinden. Wim heeft dat toen toch maar gedaan en ging bij die ander en bleef daar. Die nacht werd het gedeelte waar Wim eerst verbleef geraakt door een bom. Een wonder was geschied.

Hierna vertrok hij richting noord via Münster. Wim lag in een greppel aan de buitenrand van de stad en heeft deze volledig zien weg bombarderen. Wim vertelde dat de grond wel twee meter golfde. Angst voor hem waren ook de kratten van de bommen die uit het vliegtuig werden gelost en die naar beneden zeilde als schotels in het water en hele bomen kapten.

Op 7 april 1945 kwam hij aan in Enschede zie
inschrijving voor quarantaine van de GGD. Wim had last van kleerluis. Wim heeft een tijd in Lochem verbleven en werkte als privéchauffeur . Hij kon niet naar Den Haag omdat dit gedeelte nog niet bevrijd was. Om naar huis te gaan toen het kon had hij nog een verklaring nodig van de Binnenlandse Strijdkrachten van betrouwbaarheid nodig en een brief van IKV voor overleg in Den Haag. Bij de IJssel aangekomen kon hij toch niet oversteken. Na een smoes lukte het later wel. 




    Op 28 juni 1945 kwam Wim thuis.

Op een kaart van 28 juni 1945: "Ik stond op de stoep met iemand te praten, in de Jan Hendrikstraat. Toen zag ik je aankomen, verweerd maar heelhuids, rijdend op een ouwe fiets. Je eerste vraag was een bange vraag: je had de puinhopen van het Bezuidenhout gezien. Ik kon je geruststellen: je schoonouders waren veilig en hadden onderdak. Verder ging ons gesprek niet, want de huisdeur vloog open en je vrouw stortte zich in je armen. Toen ik me even had omgedraaid, waren jullie verdwenen, ik zag alleen nog de deur in het slot vallen. Lang was je weggeweest. Tewerk gesteld in het dag en nacht gebombardeerde, voor zijn ondergang staande Duitsland. Zou je levend er afkomen? Ja! Doodleuk kwam je de straat in fietsen. Dit volstrekt laconieke, gevolgd door de uitzinnigheid die zich achter die deur liet veronderstellen, zijn mij bijgebleven: schilderachtig beeld van een behouden thuiskomst.

Broer Ego Pleijsier
. - 28 juni 1945 - Van Alkemadelaan 1256 Den Haag



Verbonden metPleijsier, Hendrik Willem (Gebeurtenis:)

» Allemaal zien     «Vorige «1 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 ... 33» Volgende»     » Dia voorstelling